199

با سوسکها به همزیستی مسالمت آمیز رسیدم. واسه خودشون میان و میرن. منم کاریشون ندارم. انگار وقتی میبینیشون و دست و پات رو گم نمیکنی، اونها هم آرامششون رو از دست نمیدن و مسیر خودشون رو میرن و کار خودشون رو میکنن، ولی وقتی میترسی اونها هم میترسن انگار. نمیدونن چیکار کنن. یادشون میره کجا داشتن میرفتن یا چیکار میکردن. سراسیمه میان سمتت. البته شاید هم این حرکت یه حربه دفاعی باشه (بهترین دفاع حملهست و اینها) ، چون خیلیا تو این لحظه فرار میکنن، ولی از طرفی حرکت پر ریسکی برای این موجوداته. چون ممکنه مقهور ضربه دمپایی یا هر چیزی دیگهای بشن. اگر من سوسک بودم در مواجهه با این موقعیت چیکار میکردم؟ سوسک بودن هم سخته.