مانیفستیانو کاواگوچی

من در اینجا اعلام میکنم که هیچ عیبی ندارد. خجالت نکشید. با من تکرار کنید: ما تنبلیم، ما بی هدفیم، ما تن لش هستیم و اهمیتی هم نمیدهیم. ما حقیقت مرموز اجتماع هستیم، بستری که هر تمدن شایستهای روی آن بنا شده است. ما همان اکثریت خمیازه کشی هستیم که اعتقاد ندارد خوش اندام شدن و انسان بهتری بودن واقعاً ارزش تلاشی را که از ما میطلبد، دارد. ما همیشه وجود داشتهایم و بعد از آن هم که خودسازهای متعصب لخلخ کنان به پاداششان رسیدند وجود خواهیم داشت.

پنیر تو را من جا به جا کردم از دَرِل بریستو-بووی