164

هیچ چیز در زندگی مهمتر از لش کردن و خوردن چیزهای خوشمزه نیست. در وهله اول شاید به نظر بیاید که جمله قبلی را یک کوالای چاق بعد از خوردن مقادیر معتنابهی از برگ درخت اوکالیپتوس گفته باشد، ولی بدانید و آگاه باشید که این کلمات گنج گونه، عصاره بیست و هشت سال زندگی یک پسر صد و هشتاد و پنج سانتی متری با هشتاد کیلو وزن میباشد (به صورت کاملاً نامحسوس تقریباً تمامی خصوصیات فیزیکی خود را درون متن میگنجاند و اگر میتوانست طول و عرض و ارتفاع و قطر سایر نقاط حساس را هم میگنجاند) که از قضا منتهی الآمالش داشتن زندگیای بسان همان کوالا بوده ولی افسوس که سهمش از زندگی در بهترین حالت، رنج و کار زیاد و درآمد کم، و در بدترین حالت روزمرگی ستوه آور همراه با دراز کشیدن در خاک و خل با بدن کثیف در گرمای طاقت فرسا یا سگ لرز زدن در شبهایی به غایت سرد با لباس ناکافی بوده است. اما بدترین شرایط را هم با تکیه بر شعار به ظاهر مهمل و کلیشهای « این نیز بگذرد» تاب آورده. و این جمله معجزه آسا به همراه امید به لش کردن و خوردن چیزهای خوشمزه که در پی این «گذشتن» میآید، همواره کشتی نجات او در دل طوفانهای مهیب زندگی بوده است.