108

وقتی یه فیلم تینیجری انتخاب میکنم واسه دیدن، همیشه خودم رو آماده میکنم برای یه فیلم کلیشهای و اغلب زیرِ متوسط و آبکی که نقش "شورنده و بَرنده" رو برای فیلمهای جدی تر (؟) ایفا میکنه. و وقتی این اتفاق نمیفته، یعنی فیلمه فراتر از انتظاراتم از آب درمیاد (که البته جا داره بگم که هر صد سال یه بار همچین اتفاقی میفته)، به مونیتور خیره میشم و میگم... (الان که فکر میکنم میبینم که هیچی نمیگم، تازه به مونیتور هم خیره نمیشم اصلاً)

+